Obserwacja zwierząt rozpoczyna się w momencie lądowania samolotu. Żyrafa pędzi wzdłuż pasa startowego, cała na nogach i szyi, a jednocześnie dziwnie elegancka w swojej nieporadnej postawie. Sznur zebr paraduje po pasie startowym w ślad za żyrafą. W oddali, pod rozłożystym baobabem, kilku przedstawicieli 10 000 słoni z Ruaha – największej populacji w jakimkolwiek parku narodowym Afryki Wschodniej – tworzy ochronną gromadkę wokół swoich młodych.
Ustępująca jedynie Katavi pod względem aury nieskrępowanej dziczy, a jednocześnie znacznie bardziej dostępna, Ruaha chroni rozległy obszar surowego, półpustynnego buszu, charakterystycznego dla środkowej Tanzanii. Jej siłą napędową jest Wielka Rzeka Ruaha, która płynie wzdłuż wschodniej granicy niczym rwący potok w szczycie opadów, by następnie skurczyć się do rozproszonych, cennych rozlewisk otoczonych oślepiającą warstwą piasku i skał. Wzdłuż Wielkiej Ruahy i jej sezonowych dopływów biegnie gęsta sieć dróg, z których można obserwować zwierzęta, gdzie – w porze suchej – impala, kob śniady i inne antylopy ryzykują życie, by napić się życiodajnej wody. A ryzyko jest znaczne: nie tylko ze strony stad ponad 20 lwów, które panują nad sawanną, ale także ze strony gepardów, które grasują po otwartych pastwiskach, i lampartów, które czają się w splątanych zaroślach nadrzecznych. Tę imponującą grupę dużych drapieżników wzbogacają hieny pręgowane i cętkowane, a także liczne stada afrykańskich dzikich psów, które są gatunkiem wysoce zagrożonym.
Niezwykle wysoka różnorodność antylop w Ruaha wynika z jej położenia, które stanowi strefę przejściową między sawanną akacjową Afryki Wschodniej a pasem leśnym miombo w Afryce Południowej. Gazela Granta i kudu mały występują tu na samym południu swojego zasięgu, obok antylopy sobolowej i koziej, związanej z miombo, oraz jednej z największych populacji kudu dużego w Afryce Wschodniej, symbolu parku, wyróżniającej się wspaniałymi, spiralnymi rogami samca. Podobną dwoistość obserwuje się na liście 450 gatunków ptaków: takie jak barbet czubaty – atrakcyjny żółto-czarny ptak, którego uporczywe trele są charakterystycznym dźwiękiem południowego buszu – występują w Ruaha obok endemitów środkowej Tanzanii, takich jak nierozłączka żółtoobroża i szpak popielaty.
