Solita, impervia et raro visitata, Katavi vera est solitudines, paucis animis intrepidis eo advenientibus gustum Africae excitantem praebens qualis ante saeculum fuisse debet. Tertius maximus hortus nationalis Tanzaniae, in remoto austro-occidentali parte patriae iacet, intra bracchium truncatum Vallis Rift quae in vadosa et tristi lacu Rukwa terminatur.
Maxima pars Katavi tegmen hypnotice sine lineamentis silvae brachystegiarum implexae sustinet, domus magnis sed difficilibus inveniendis populationibus antiloparum localium elandorum, nigricansium et rufarum.
Sed praecipuum locus ad venationem intra parcum spectandam est flumen Katuma et plana inundabilia conexa, ut lacus Katavi et Chada, quae temporariae sunt. Tempore pluviali, hi lacus uberes et palustres perfugium praebent innumeris avibus aquaticis, et etiam densissimas Tanzaniae hippopotamorum et crocodilorum concentrationes sustinent.
Sicca tempestate, cum aquae diluvii recedunt, Katavi vere in suum proprium venit. Katuma, ad tenuem et lutulentum rivulum redactum, solam fontem aquae potabilis per milia passuum in circuitu praebet, et planities inundabilis circumjacentes ferarum copias incredibiliter abundantes sustinent.
Aestimatur circiter quattuor milia elephantorum in regionem convenire posse, una cum gregibus plus quam mille bubalorum, dum copia giraffarum, zebrarum, impalarum et hircorum facilem praedam praebet numerosis turbis leonum et gentibus hyaenae maculatae, quorum territoria in planitiebus diluviis convergunt.
Spectaculum animalium singularissimum Katavii hippopotami praebent. Sub finem temporis sicci, usque ad ducenti homines in quolibet stagno fluminis satis profundo congregari possunt. Et quo plures hippopotami in uno loco congregantur, ita aemulatio inter mares incalescit – cruentae pugnae territoriales cotidie eveniunt, cum masculus victus infelix in campis apertis latere cogitur donec satis fiduciae colligat ad novam pugnam suscipiendam.
